شماره جلسه: 53 اما ایشان در ادامه می‌نویسند که (با توجه به اینکه مطلق را همیشه «لا لحاظی» می‌دانند)، نسبت به برخی قیود، رابطه اطلاق و تقیید، رابطه عدم و ملکه است ولی نسبت به برخی از قیود، رابطه اطلاق و تقیید، رابطه تناقض است. «و التحقيق: أنّ الإطلاق و

شماره جلسه: 52 ما می‌گوییم: حضرت امام در ادامه به قسم دوم از انقسامات لاحقه اشاره می‌کنند: «و الضرب الثاني من الانقسامات اللاحقة: ما يمكن تقييد الأدلّة به بدليل آخر، كقصد التعبّد و الأمر و التقرّب في العبادات. ففي هذا القسم لا يبعد إمكان التقييد اللحاظيّ أيضا، فإنّ تصوّر الأمر

شماره جلسه: 51 ما می‌گوییم: امام به مرحوم نائینی پاسخ می‌دهند: یک) نقد انقسامات لاحقه: حضرت امام درباره انقسامات لاحقه (که مرحوم نائینی می‌فرمود، به نحو نتیجه التقیید و یا نتیجه الاطلاق می‌توان آنها را حاصل کرد) می‌فرمایند: «أنّ الانقسامات اللاحقة على ضربين: [الضرب الأول]: ما لا يمكن تقييد الأدلّة

شماره جلسه: 50 ما می‌گوییم: امام به مرحوم نائینی پاسخ می‌دهند: یک) نقد انقسامات لاحقه: حضرت امام درباره انقسامات لاحقه (که مرحوم نائینی می‌فرمود، به نحو نتیجه التقیید و یا نتیجه الاطلاق می‌توان آنها را حاصل کرد) می‌فرمایند: «أنّ الانقسامات اللاحقة على ضربين: [الضرب الأول]: ما لا يمكن تقييد الأدلّة

شماره جلسه: 49 ما می‌گوییم: ماحصل فرمایش مرحوم نائینی آن است که: پخش صوت جلسه دانلود مطلب در قالب‌های دیگر

شماره جلسه: 48 کلام مرحوم نائینی در اخذ «قطع به حکم» در موضوع همان حکم و نقد امام خمینی کرده است:«إنّ العلم بالحكم لمّا كان من الانقسامات اللاحقة للحكم، فلا يمكن فيه الإطلاق و التقييد اللحاظي، كما هو الشأن في الانقسامات اللاحقة للمتعلّق باعتبار تعلّق الحكم به، كقصد التعبّد و

شماره جلسه: 47 تکمله مربوط به صفحه 112 قبل از کلام امام خمینی کلام مرحوم اصفهانی:برخلاف مرحوم نائینی که در امکان قطع موضوعی طریقی اشکال می‌کرد، مرحوم اصفهانی در امکان قطع موضوعی صفتی اشکال کرده است:«و لكن المحقق الأصفهاني ناقش في إمكان أخذ القطع بما هو صفة. و أطال في

شماره جلسه: 46 کلام امام خمینی: حضرت امام ابتدا بحثی را درباره حقیقت علم و قطع مطرح می‌کنند: «فإنّ القطع لمّا كان من الأوصاف الحقيقيّة ذات الإضافة، فله قيامٌ بالنفس قيامَ صدور أو حلول – على المسلكين في العلوم العقليّة – و إضافةٌ إلى المعلوم بالذات الّذي هو في صقع

شماره جلسه: 45 5. مرحوم نائینی در مورد قسم (دوم/1) شبهه‌ای را مطرح می‌کنند و می‌فرمایند: ممکن است بگوییم در این قسم امکان ندارد که بتوان قطع را موضوعی طریقی دانست. «نعم: في إمكان أخذه تمام الموضوع على وجه الطريقية إشكال، بل الظاهر أنه لا يمكن، من جهة أن أخذه

شماره جلسه: 44 ما می‌گوییم: تقسیم‌بندی ایشان در «موضوع دارای حکم و موضوع بدون حکم»، مستفاد از کلام مرحوم نائینی است: «اعلم: أنّ القطع إمّا أن يتعلق بموضوع خارجي، و إمّا أن يتعلق بحكم شرعي. فان تعلق بموضوع خارجي: فإمّا أن يكون ذلك الموضوع ذا حكم شرعي مع قطع النّظر