کتاب الطهاره

جستجو بر اساس
تاریخ

نجاست میته / مسئله یک: نجاست میته ذی النفس (غیر انسان) ـ 1

 مسئله 1: نجاست میته ذی النفس (غیر انسان) حضرت امام می‌نویسند که حکم به نجاست مذکور مورد اجماع فقهاست و نقل اجماع درباره آن به سرحدّ استفاضه رسیده است: «فقد استفيض نقل الإجماع على نجاسة ميتة ذي النفس . وعن «المعالم»: «قد تكرّر في كلام الأصحاب ادّعاء الإجماع على هذا

ادامه مطلب »

نجاست میته / مسئله یک: نجاست میته ذی النفس (غیر انسان) ـ 2

 یک) آیا صدوق به آنچه نقل کرده است، فتوی داده است؟ مرحوم شیخ در این باره می‌نویسند: «و أنت تعلم أنّ‌ التتبّع في روايات الفقيه يشهد برجوعه عمّا التزم به في أوّل كتابه، كما حكي عن المجلسي في شرح الفقيه ، و عن بعضٍ‌ دعوى عدم الشكّ‌ في ذلك»[1] چنانکه

ادامه مطلب »

نجاست میته / مقدمه ـ 1

بحث: نجاست میته مرحوم سید در عروة درباره میته، آن را به عنوان چهارمین نجس العین معرفی کرده و می نویسد: «الرابع: الميتة من كلّ‌ ما له دم سائل، حلالاً كان أو حراماً، و كذا أجزاؤها المبانة منها، و إن كانت صغاراً، عدا ما لا تحلّه الحياة منها، كالصوف و

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله 5: طهارت مذی، وذی، ودی، قیح و سائر رطوبات در حیوانات غیر نجس العین ـ 2

اما در مورد اقسام مختلف مطرح شده روایاتی وارد شده است: چهار) «مُحَمَّدُ بْنُ‌ الْحَسَنِ‌ بِإِسْنَادِهِ‌ عَنِ‌ اَلْحُسَيْنِ‌ بْنِ‌ سَعِيدٍ عَنْ‌ فَضَالَةَ‌ عَنِ‌ اَلْعَلاَءِ‌ عَنْ‌ مُحَمَّدٍ عَنْ‌ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ‌ قَالَ‌: سَأَلْتُهُ‌ عَنِ‌ الْمَذْيِ‌ يُصِيبُ‌ الثَّوْبَ‌ فَقَالَ‌ يَنْضِحُهُ‌ بِالْمَاءِ‌ إِنْ‌ شَاءَ‌»[1] پنج) «وَ بِإِسْنَادِهِ‌ عَنْ‌ عَلِيِّ‌ بْنِ‌ الْحَكَمِ‌ عَنِ‌ اَلْحُسَيْنِ‌

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله ۴: طهارت منی حیوانات غیر ذی نفس السائله ـ 2 ــــ مسئله 5: طهارت مذی، وذی، ودی، قیح و سائر رطوبات در حیوانات غیر نجس العین ـ 1

ما می‌گوییم: چنان که روشن است حضرت امام تاکنون اطلاق معقد اجماعات را نپذیرفتند. اما ایشان در ادامه، می‌فرمایند که «انصاف آن است که معقد اجماعات مختلفی مطلق است»: «لكنّ‌ الإنصاف: أنّ‌ إنكار شمول إجماع «الخلاف» – المصرّح بأنّ‌ المنيّ‌ كلّه نجس من الإنسان وغير الإنسان، والرجل و المرأة –

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله ۴: طهارت منی حیوانات غیر ذی نفس السائله ـ 1

مسئله ۴: طهارت منی حیوانات غیر ذی نفس السائله چنانکه خواندیم، عمده ادله‌ای که برای نجاست منی اقامه شده است، مشتمل بر لفظ منی است که شمول آن نسبت به منی غیر انسان محل تردید است. و اگر شمول وضعی هم پذیرفته شود، انصراف آن به منی انسان مورد ادعای

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله سه: نجاست منی حیوانات حلال گوشت دارای نفس سائله

مسئله ۳: نجاست منی حیوانات حلال گوشت دارای نفس سائله چنانکه در مسئله قبل خواندیم مرحوم صاحب جواهر و مرحوم امام اجماعات فقها در بحث نجاست منی را مطلق دانسته بودند به گونه‌ای که شامل همه حیوانات دارای نفس سائل می‌شده است.[1] مرحوم خویی در این مورد تصریح دارد که

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله دو: نجاست منی حیوانات حرام گوشت دارای نفس سائله ـ 2

حضرت امام بر اولین و دومین استدلال مرحوم صاحب جواهر اشکال می‌کند: «إن كانت دعوى التبادر والانصراف لتوهّم ندرة الوجود، فلا نسلّمها في المحيط الذي وردت الروايات فيه؛ ضرورة أنّه محلّ‌ تربية الحيوانات واستنتاجها وإسفادها، ولا يخفى على من رأى كيفية إسفاد البهائم، شدّةُ‌ الابتلاء بمنيّها وكثرته، و أنّ‌ إصابة

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله یک: نجاست منی انسان ـ 4 ــــ مسئله دو: نجاست منی حیوانات حرام گوشت دارای نفس سائله ـ 1

حضرت امام درباره این روایت می‌نویسند: «والظاهر منها التفصيل بين الرطب و الجافّ‌، كما نسب ذلك إلى أبي حنيفة، قال السيّد في «الناصريات»: «إنّ‌ أبا حنيفة وأصحابه و إن وافقوا في نجاسته، فإنّهم يوجبون غسله رطباً، ويجزي عندهم فركه يابساً ». والظاهر منهم أنّ‌ ملاقي النطفة ليس بنجس، ولهذا اكتفوا

ادامه مطلب »

نجاست منی / مسئله یک: نجاست منی انسان ـ 3

ادله طهارت روایت 1) «وَ عَنْهُ‌ عَنْ‌ أَبِيهِ‌ عَنِ‌ اِبْنِ‌ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ‌ جَمِيلِ‌ بْنِ‌ دَرَّاجٍ‌ عَنْ‌ أَبِي أُسَامَةَ‌ قَالَ‌: قُلْتُ‌ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ‌ عَلَيْهِ‌ السَّلاَمُ‌ تُصِيبُنِي السَّمَاءُ‌ وَ عَلَيَّ‌ ثَوْبٌ‌ فَتَبُلُّهُ‌ وَ أَنَا جُنُبٌ‌ فَيُصِيبُ‌ بَعْضَ‌ مَا أَصَابَ‌ جَسَدِي مِنَ‌ الْمَنِيِّ‌ أَ فَأُصَلِّي فِيهِ‌ قَالَ‌ نَعَمْ‌.»[1] روایت 2) «وَ

ادامه مطلب »
به بالا بروید