شماره جلسه: 53 اشکال و جواب در جریان اصالة الطهاره نسبت به خرء و بول حیواناتی که حلال گوشت بودنشان مشکوک است ما می‌گوییم: مرحوم خویی در ادامه به 2 اشکال اشاره می‌کند که درباره جریان اصالة الطهاره است. اشکال اول) مطابق این اشکال، در جایی که شک داریم که

شماره جلسه: 52 اشکال و جواب در شبهه‌های موضوعیه ما می‌گوییم: توضیح: ما می‌گوییم: مرحوم خویی در پاسخ صاحب جواهر به اشکالی که برای جریان اصالة الطهارة در قسم دوم و سوم مطرح شده است، اشاره کرده و از آن پاسخ می‌دهد: «و لكن الصحيح عدم اعتبار الفحص في المقام

شماره جلسه: 51 مسئله ۱۹: حکم خرء و بولی که نمی‌دانیم متعلق به حیواناتی است که بول و خرء او نجس است و یا متعلق به حیوانی است که بول و خرء او طاهر است. یک) شبهه موضوعیه: نمی‌دانیم فضله متعلق به حیوان نجس الفضله است و یا حیوان طاهرالفضله

شماره جلسه: 50 ما می‌گوییم: به نظر می‌رسد درباره این مسئله می‌توان گفت: 1ـ درباره هر یک از نجاسات باید به صورت مستقل بحث را مطرح کرد و لذا بحث ما اینک درباره بول و غائط است الف) برخی ادله‌ای که نجاست این دو را در موضوعات خود (مثل غیر

شماره جلسه: 49 2ـ مرحوم صدر[1]، شواهد مرحوم خویی را دال بر طهارت نمی‌داند، بلکه آنها را دال بر آن می‌داند که اگر ملاقات تمام شد و عین نجاست باقی نمانده بود، نجاست باقی نمی‌ماند (مثل بدن حیوانات). 3ـ توجه شود که مراد ایشان از «زوال عین نجاست»، صورتی است

شماره جلسه: 48 مسئله ۱۸: اجزاء خارج شده از محل خرء (از حیواناتی که خرء آنها نجس است) در صورت عدم آلودگی بالفعل با مدفوع مرحوم سید در عروه می‌نویسد: «(مسألة 1): ملاقاة الغائط في الباطن لا توجب النجاسة، كالنوى الخارج من الإنسان أو الدود الخارج منه إذا لم يكن

شماره جلسه: 47 مسئله ۱۶: طهارت بول و خرء حیوانات حلال گوشت غیر ذی النفس سائله که بالعارض حرام شده‌اند. مسئله ۱۷: حکم بول و غائط حیوانات مرده الف) در جایی که در حال حیات، بول و خرء نجس است: طهارت مذکی و اجزای آن و اطلاق نجاست بول و

شماره جلسه: 46 اشکال دوم) «وقد يمنع عن هذا الإطلاق بدعوى: أنّ‌ عنوان ما لا يؤكل معرِّف إلى العناوين التفصيلية من الحيوانات التي لا يؤكل لحومها كالسباع ونحوها، والتمسّك بالإطلاق المذكور مبنيّ‌ على أن يكون عنوان «ما لا يؤكل» بنحو الموضوعية، وهذا خلاف الظاهر كما تقدّم في ما سبق أيضاً،

شماره جلسه: 45 4. حضرت امام در ادامه می‌نویسند: «لا مجال للتشكيك في الحكم بعد ما عرفت من تسلّمه بين الأصحاب؛ و إن احتمل أن يكون مستندهم فيه هو الأدلّة اللفظية؛ بدعوى عمومها للمحرّم بالعرض، كما صرّح به بعضهم ، وبُعد وصول شيء آخر إليهم غير ما وصل إلينا، لكن

شماره جلسه: 44 6. اما حضرت امام از زاویه دیگری به حکومت روایت ابن سنان (و اطلاقات نجاست بول و خرء جلال) بر ادله طهارت بول و خرء گوسفند و امثال ذلک، حکم کردند، ایشان می‌نویسند: «فلا مجال للقول بتعارض ما دلّ‌ على نجاسة بول غير المأكول وروثه مع ما