بحث:  جواز بیع دهن متنجس برای غیر استصباح مرحوم شیخ انصاری می نویسد: «ثمّ على تقدير جواز غير الاستصباح من الانتفاعات، فالظاهر جواز بيعه لهذه الانتفاعات، وفاقاً للشهيد و المحقّق الثاني قدّس سرّهما. قال الثاني في حاشية الإرشاد في ذيل قول العلّامة رحمه اللّه: «إلّا الدهن للاستصباح»: إنّ في بعض

► علامه حلی: «و أمّا العلّامة، فقد قَصَر حرمة استعمال الماء المتنجّس في التحرير و القواعد و الإرشاد على الطهارة و الأكل و الشرب و جوّز في المنتهي الانتفاع بالعجين النجس في علف. الدوابّ، محتجّاً بأنّ المحرّم على المكلّف تناوله، و بأنّه انتفاع فيكون سائغاً؛ للأصل. و لا يخفى أنّ

ما می گوییم: کلام شیخ انصاری کامل است و اشکال دراسات بر شیخ وارد نیست، ایشان می نویسد: «و لكنّه خلاف الظاهر إذ ليس في عبارة الغنية اسم من تحريم بيع النجس، و إنّما المصرّح به دخول النجس فيما يحرم الانتفاع به.» [1]   رد شیخ انصاری بر اجماعات ادعا

• 3.کلام غنیة: سید ابن زهره نیز چنانکه خواندیم در مسئله ادعای اجماع کرده بودند: مرحوم شیخ عبارت ایشان را چنین نقل کرده بود: «و قال ابن زهرة بعد أن اشترط في المبيع أن يكون ممّا ينتفع به منفعة محلّلة -: و شرطنا في المنفعة أن تكون مباحة، تحفّظاً من

شیخ انصاری می فرمود: ü سید مرتضی می گوید: 1) اجماع شیعه بر نجاست سؤر کافر 2) حرمت اکل و انتفاع (به صورت فتوی و نه اجماع) پس ادعای اجماع مربوط به «حرمت انتفاع از متنجس» نیست چراکه: سنی ها در اصل نجاست با شیعه مخالف هستند ولی در احکام

§ ج) اجماع سومیـــن دلیل بر حرمت انتفاع از متنجسات اجماع دانسته شده است. بزرگانی در این مسئله ادعای اجمــاع کرده اند: • 1.سید مرتضی: مرحوم شیخ انصاری درباه آن می نویسد: «فإنّ الظاهر من كلام السيّد المتقدّم -: أنّ مورد الإجماع هو نجاسة ما باشره أهل الكتاب، و أمّا

مرحوم خویی به شیخ اشکال کرده است: «و فيه أن الظاهر من الأمر بالإهراق هو عدم جواز الانتفاع بالمرق مطلقا، إلا أنها لا تدل على المدعى لخصوصية المورد، فان المرق غير قابل للانتفاع به إلا في إطعام الصبي و نحوه بناء على ما هو الظاهر من جواز ذلك، و من

روایت دوم) مرحوم شیخ می نویسد: «و منها: ما دلّ على الأمر بإهراق المائعات الملاقية للنجاسة و إلقاء ما حول الجامد من الدهن و شبهه و طرحه. و قد تقدّم بعضها في مسألة الدهن، و بعضها الآخر متفرّقة، مثل قوله: «يهريق المرق»  و نحو ذلك.» [1] مرحوم خویی این دلیل

ب) دلیل دوم بر حرمت انتفاع از متنجسات مرحوم شیخ انصاری به عنوان دومین دلیل، تمسک به آیه شریفه «و الرجز فاهجر» را مطرح کرده اند و از آن جواب داده اند: «و من بعض ما ذكرنا يظهر ضعف الاستدلال على ذلك بقوله تعالى وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ؛ بناءً على أنّ

کلام مرحوم ایروانی: سابق بر این استدلال مرحوم ایروانی را ذیل آیه شریفه آوردیم،[1] خلاصه آن چنین است: استدلال به این آیه متوقف بر 3 مقدمه است: مقدمه اوّل: «فاء» در فاجتنبوه دلالت کند بر اینکه علّت اجتناب رجس بودن است. مقدمه دوم قسمت اول: رجس بودن علّت تامه اجتناب