بحث : ملاک صدق و کذب در قضایای اسمیه چیست؟ حضرت امام برای پاسخ به این سؤال، بحث را در دو مقام مطرح می کنند: الف) مناط محتمل الصدق و الکذب بودن. (اینکه چه ویژگی در قضیه هست که متصف به احتمال الصدق و الکذب می شود) ب) ملاک صدق

حضرت امام درباره این قضایا می نویسد: «و ممّا ذكرنا يتّضح حال السوالب فإنّ في حمليّتها يدلّ حرف السلب على سلب الهوهويّة، فيرد على الحمل، «فيكون مفاد السوالب سلب الحمل، لا حمل السلب أو حمل هو السلب كما يتوهّم، فقولنا: «زيد إنسان» حملٌ يدلّ على الهوهويّة، و «زيد ليس بحجر»

حضرت امام درباره این قضایا می نویسد: «و ممّا ذكرنا يتّضح حال السوالب فإنّ في حمليّتها يدلّ حرف السلب على سلب الهوهويّة، فيرد على الحمل، «فيكون مفاد السوالب سلب الحمل، لا حمل السلب أو حمل هو السلب كما يتوهّم، فقولنا: «زيد إنسان» حملٌ يدلّ على الهوهويّة، و «زيد ليس بحجر»

حضرت امام درباره این قضایا می نویسد: «و ممّا ذكرنا يتّضح حال السوالب فإنّ في حمليّتها يدلّ حرف السلب على سلب الهوهويّة، فيرد على الحمل، «فيكون مفاد السوالب سلب الحمل، لا حمل السلب أو حمل هو السلب كما يتوهّم، فقولنا: «زيد إنسان» حملٌ يدلّ على الهوهويّة، و «زيد ليس بحجر»

بررسی فرمایش امام درباره قضایای مؤولة: از مجموع آنچه مقررین امام نوشته اند می توان چنین برداشت کرد، ایشان در این دسته از قضایا «کائن» را ملحوظ نمی دانند بلکه می فرمایند این قضایا می تواند به قضایای حملیه تأویل شود. تهذیب الأصول می نویسد: «و هی لیست حملیات حقیقیة

نکته اول: توجه کنیم در نگاه امام، قضیه ملفوظه و قضیه معقوله و خارج همه جا با هم تطابق دارند و هر چه در عالم خارج است در قضیه ملفوظه و معقوله نیز هست و چیزی هم زائد بر خارج در این قضایا نیست. ایشان با توجه به همین امر

ب) آنها که وضع را در «جملات خبریه» یکسان نمی دانند. ب – 1) امام خمینی : ایشان در «مناهج الاصول» می نویسد: «ليس للهيئات أيضا ميزان كليّ و ضابطة واحدة كما سيتّضح لك، فلا بدّ من البحث عن مهمّاتها و تميّز حال بعضها عن بعض»[1] توضیح : همه هیأت

ب) آنها که وضع را در «جملات خبریه» یکسان نمی دانند. ب – 1) امام خمینی : ایشان در «مناهج الاصول» می نویسد: «ليس للهيئات أيضا ميزان كليّ و ضابطة واحدة كما سيتّضح لك، فلا بدّ من البحث عن مهمّاتها و تميّز حال بعضها عن بعض»[1] توضیح : همه هیأت

الف – 4) آیت الله فیاض و آیت الله وحید آیت الله فیاض می نویسد: «الصحیح هو أن الجمل الخبریة التامة موضوعة بإزاء النسب الواقعیة الذهنیة التی هی نسب بالحمل الشائع، و لها تمام خصائصها الذاتیة فی موطنها، و هی الالتصاق و الارتباط الحقیقی بین مفهومین موجودین فیه، لأنّ النسبة

ایشان سپس به نوع اول اشاره کرده و می نویسد: «فالتحقيق في الفرق و الميز بينهما هو ان يفرق بينهما من جهة المحكي من حيث كونه في الاخبار عبارة عن وقوع النسبة و ثبوتها و في الإنشاء إيقاعها الّذي هو خروجها من العدم إلى الوجود، و ذلك انما هو من