شماره جلسه: 14 سخن مرحوم خویی: مرحوم خویی می نویسند که نمی توان به این روایت عمل کرد چراکه هیچ فقیهی نمی تواند به مضمون آن عمل کند. ایشان در این باره می نویسد: «فمع الإغضاء عن جميع ما ذكرناه و الالتزام باعتبار الكتاب لا يمكن الاستناد بهذه الرواية التي

شماره جلسه: 13 دوم) متن روایت فقه الرضا: در فقه الرضا دو بخش مربوط به بحث مکاسب وجود دارد یکی مربوط به تجارات است و یکی مربوط به صناعات می باشد. مرحوم شیخ انصاری تنها قسمت مربوط به تجارات را آورده اند این دو بخش چنین اند: قسمت اول: «وَ

شماره جلسه: 12 3) مرحوم خوانساری هم چنین در رد این کتاب به دلیلی دیگر اشاره می کند. ایشان می گوید که در بسیاری از فرازهای کتاب فقه الرضا، مؤلف کتاب از «بعض العلماء» یا از «العالم المطلق» روایت کرده است. چنانکه گاه می نویسد: «روی عن العالم»، «اروی عن

شماره جلسه: 11 4) مرحوم خوانساری صاحب روضات الجنات یکی از ادله ای را که اقامه می کند بر اینکه این کتاب تألیف حضرت رضا (ع) است آن می داند که در فرازهای متعددی از کتاب عباراتی وجود دارد که درباره آنها باید گفت یا تألیف حضرت (ع) است و

شماره جلسه: 10 ما می گوییم: 3) علامه بحر العلوم در فوائد خود پس از اینکه از ابوالحسن علی بن عبدالله بن حسن بن حسین بن حسن بن حسین بن علی بن بابویه قمی یاد می کند، می نویسد که این بزرگوار در کتاب رجال خود که درباره علمای متأخر

شماره جلسه: 9 گروه چهارم) گروه چهارم کسانی هستند که این کتاب را عیناً رساله علی بن بابویه به فرزندش شیخ صدوق می دانند. این رساله به شرایع معروف است. از این گروه می توان به بزرگانی اشاره کرد. یک: میرزا عبدالله افندی صاحب ریاض العلما [1] نکته جالب در

شماره جلسه: 8 ادامه روایت: «وَ أَمَّا تَفْسِيرُ الصِّنَاعَاتِ [صِناعت و صَناعت، علم به اشتغال به یک عملی است. صناعت از حرفه اخص است. گفته شده که صَناعت درباره محسوسات استعمال می شود و صِناعت در معانی (مثل صناعت صرف و نحو و منطق)]فَكُلُّ مَا يَتَعَلَّمُ الْعِبَادُ أَوْ يُعَلِّمُونَ غَيْرَهُمْ