ما می‌گوییم: سابقاً در مباحث مربوط به «رقص»[1] درباره حرمت لهو و لغو به طور مفصل سخن گفتیم و چنین نتیجه گرفتیم که: «لهو اگر باعث ترک واجب شود، حرام است (به حرمت مقدّمی) و اگر باعث ترک مستحب شود، مکروه است (به کراهت مقدمی) و الا  کراهت هم ندارد.

مرحوم شیخ سپس می نویسند که ممکن است بتوان برای حرمت این قسم (لعب بلاعوض بغیر آلات قمار) به ادله قمار هم استناد کرد: «و قد يستدلّ للتحريم أيضاً بأدلّة القِمار؛ بناءً على أنّه مطلق المغالبة و لو بدون العوض، كما يدلّ عليه ما تقدّم من إطلاق الرواية بكون اللعب

ما می‌گوییم: مرحوم خویی درباره روایت «لا سبق الا فی …» ابتدا می‌نویسند که اولاً روایت ضعیف السند است و ثانیاً به سبب اینکه ضبط آن معلوم نیست، (که به فتح باء و یا سکون باء) روایت مجمل می‌شود و تمسّک به آن جز در موارد متیقّنه جایز نیست. اما

ح) بازی بدون مراهنه با غیرآلات قمار (شماره ۲۰) مرحوم شیخ در این باره ابتدا اشاره می‌کنند که در برخی از امور دلیل خاص داریم که مسابقه جایز است و لذا سخن درباره آن مواردی است که دلیل خاص بر جواز مسابقه آن وارد نشده است: «و الأكثر على ما