23. تلخیص المرام: « يحرم التكسّب بالأعيان النجسة ـ عدا كلب الصيد والزرع والماشية والحائط على رأي ـ وما نجس بالمجاورة من المائعات إذا لم يمكن تطهيره ، إلّا الدهن للاستصباح تحت السماء ، والروث والبول ـ على رأي ـ عدا أبوال الإبل. وآلات اللهو والقمار ، والأصنام والصلبان…. وتعلّم

8. مهذب: «المكاسب على ثلاثة أضرب ، محظور على كل حال ، ومكروه ، ومباح على كل حال فاما المحظور على كل حال فهو كل محرم من المآكل والمشارب ـ وسنورد ذلك في موضعه من هذا الكتاب بمشيئة الله سبحانه وتعالى ـ وخدمة السلطان الجائر ومعونته وتولى الأمور من جهته

مقدمه 6: بحث در حرمت قمار در میان فقها مطرح بوده است تا جایی که می توان ادعای اجماع هم در مسئله داشت. فقه الرضا: «ولا غيبة للفاجر، وشارب الخمر، واللاعب بالشطرنج، والقمار.»[1] «إعلم أن الله تعالى قد نهى عن جميع القمار، وأمر العباد بالاجتناب منها، و سماها رجسا فقال:

مقدمه 4: حرمت وضعی یا حرمت تکلیفی قمار: در بحث از حرمت قمار باید به این نکته توجه داشت که در قمار دو حکم قابل تصویر است. یکی حرمت تکلیفی آن که عبارت است از اینکه بگوییم هر نوع قمار کردن حرام است و عقاب اخروی دارد و دیگری حرمت

مقدمه 3: «قمار» می تواند در انحاء مختلفی صورت پذیرد و برای برخی امور دیگر هم موضوع سازی کند. ممکن است در صدق عنوان قمار در برخی موارد بتوان تشکیک کرد و در صورت صدق موضوع، هم ممکن است حکم، مختص به برخی از مصادیق قمار دانسته شود.  الف) ممکن

مقدمه2: قمار از ریشه «قمر» است و بنابر استظهار مرحوم مصطفوی، چون مردمان در شب های مهتابی به این عمل مبادرت می کردند، به این نام نامیده شده است: «و من ذلك المعنى‌ القِمَارُ و المُقَامَرَةُ: فانّه إدامة عمل المراهنة و الميسر، و هذا المعنى شبيه بالتقمّر، أى طلب الصيد

بحث: قمار   مقدمه 1: مطابق نقل های متعدد، قمار از زمان های قدیم نزد مردمان مختلف و ملت های متعدد متداول بوده است. یونانی‌ها ـ به جز برخی از آن ها ـ آن را جایز می دانسته اند. بسیاری از قیصرهای روم روی همه چیز قمار می‌کرده اند تا