7) «وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ عُذَافِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع وَ سُئِلَ عَنْ كَسْبِ النَّائِحَةِ- فَقَالَ تَسْتَحِلُّهُ بِضَرْبِ إِحْدَى يَدَيْهَا عَلَى الْأُخْرَى.» [1] تَسْتَحِلُّه: نائحه حلال می کند کسب را.   ما می گوئیم: مجلسی در

بحث: اما درباره ارتباط غنا و نیاحه لازم است نکاتی را مورد توجه قرار دهیم. نیاحه (نوحه بر مردگان) در روایات بسیاری مورد نهی واقع شده است و در روایاتی مجاز دانسته شده است.   ► دسته اول) «وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ

بحث: اما درباره ارتباط غنا و نیاحه لازم است نکاتی را مورد توجه قرار دهیم. نیاحه (نوحه بر مردگان) در روایات بسیاری مورد نهی واقع شده است و در روایاتی مجاز دانسته شده است.    ► دسته اول) «وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ