v جمع بندی: با توجه به اینکه: رقص در میان ملل مختلف بسیار شایع بوده است (تا جاییکه تا پیش از 5 هزار سال قبل آن را تاریخ آورده اند) و چنانکه جواد علی می نویسد: اعراب قبل از اسلام در مجالس عروسی و شادی می رقصیده اند. [1] وی

v جمع بندی: با توجه به اینکه: رقص در میان ملل مختلف بسیار شایع بوده است (تا جاییکه تا پیش از 5 هزار سال قبل آن را تاریخ آورده اند) و چنانکه جواد علی می نویسد: اعراب قبل از اسلام در مجالس عروسی و شادی می رقصیده اند. [1] وی

3) روایت ابن شهر آشوب در المناقب: مرحوم مجلسی از مناقب و او از کتاب «شرف النبی» نقل می کند که پیامبر می نشیستند و امام حسن و امام حسین رو به پیامبر می کردند و پیامبر وقتی ایشان را می دید، بر می خواست: «الخركوشي في شرف النبي (صلى

ادلّه جواز: 1) روایت کازرونی: مرحوم مجلس از کازرونی در «منتقی فی مولود المصطفی» روایتی را نقل می کند و در آن به داستان ازدواج خدیجه با پیامبر اشاره می کند و می نویسد: «وتكلم أبو طالب وقال : قد أحببت أن يشركك عمها ، فقال عمها ، اشهدوا علي

ادله تحریم: 1) «وَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص‌ أَنْهَاكُمْ عَنِ الزَّفْنِ وَ الْمِزْمَارِ وَ عَنِ الْكُوبَاتِ وَ الْكَبَرَاتِ.» [1]   ما می گوئیم: زفن به چه معنی است: (قبل از ورود به بحث لازم

ع) مرحوم فاضل: «السؤال 1623: ما هو حكم رقص المرأة للمرأة و الرّجل للرّجل؟ الجواب: بشكل عام فإنّ الرقص يعدّ نوعاً منشأً للفساد و زوال الحياء، و الأحوط ترك الرقص و عدم حضور مجلس الرقص. السؤال 1624: ما هو حكم رقص المرأة لزوجها؟ الجواب: جائز.  السؤال 1625: ما هو حكم

ط) مرحوم سید جواد عاملی: «و أمّا الرقص و الهلاهل و الرويد في غير حال الحرب و حضّ الرجال على‌ القتال فالحزم اجتنابه بل لعلّه يحرم فعله، لأنّه من اللهو أو الباطل و الحازم يجتنب الشبهات خصوصاً عند اشتباه الموضوعات. و يأتي تمام الكلام على القمار و ما يتعلّق به

کلام فقهاء درباره رقص: الف) شیخ انصاری: مرحوم شیخ چنانکه خواندیم رقص را از مصادیق «لهو بما یکون عن بطرٍ» که حرام است، قرار داده است. ب) ابن ادریس حلّی: مرحوم ابن ادریس حرمت بیع آلات ملاهی را از مکاسب محرمه بر می شمارد و در ضمن آن «رقص» را

سخن مرحوم خویی: مرحوم خویی بر خلاف شیخ انصاری معتقد است که «لا خلاف بين المسلمين قاطبة في حرمة اللهو في الجملة، بل هي من ضروريات الإسلام، و إنما الكلام في حرمته على وجه الإطلاق. فظاهر جملة من الأصحاب، بل صريح بعضهم، و ظاهر بعض العامة أن اللهو حرام مطلقا.»

سخن مرحوم خویی: مرحوم خویی بر خلاف شیخ انصاری معتقد است که «لا خلاف بين المسلمين قاطبة في حرمة اللهو في الجملة، بل هي من ضروريات الإسلام، و إنما الكلام في حرمته على وجه الإطلاق. فظاهر جملة من الأصحاب، بل صريح بعضهم، و ظاهر بعض العامة أن اللهو حرام مطلقا.»