► دو) در حوزه عمل: پذیرش حرف منجمین و تصدیق سخن آنها حرام است، اگر سخن بی دلیل باشد، توجه شود که اگر سخن ایشان در ارتباط دادن بین حوادث زمینی و حرکات آسمانی، قابل اثبات علمی است یعنی می توان آن را با روشی که قابل اثبات عالمانه است

v جمع بندی بحث تنجیم: از آنچه تا کنون خواندیم (مقدمات بحث/ ادله تحریم/ بحث از اینکه آیا اصل تأثیر قابل قبول است) می توان چنین نتیجه گرفت: ◄ یک) در حوزه اعتقاد: ü الف) اگر کسی معتقد باشد، ستاره ها نوعی ربوبیّت دارند و علّت تامه حوادث زمینی هستند،

جمع بندی بحث از اینکه آیا اصل تأثیر کواکب قابل قبول است؟ اینکه ستاره ها بر زمین تاثیر دارند، به صورت فی الجمله مسلّم است اما مهم آن است که این میزان از تأثیر چه میزان است؟ مرحوم کراجکی –بنابر نقل مرحوم مجلسی- در این باره چنین می نویسد: «اعلم

8) «وجدت في كتاب عتيق عن عطا قال: قيل لعلي بن أبي طالب عليه السلام: هل كان للنجوم أصل؟ قال: نعم، نبي من الأنبياء قال له قومه: إنا لا نؤمن بك حتى تعلمنا بدء الخلق وآجاله، فأوحى الله عز وجل إلى غمامة فأمطرتهم، واستنقع حول الجبل ماء صاف، ثم أوحى

 2ـ روایاتی که تصدیق منجم را کفر می داند: 1) «جَعْفَرُ بْنُ الْحَسَنِ الْمُحَقِّقُ فِي الْمُعْتَبَرِ وَ الْعَلَّامَةُ فِي التَّذْكِرَةِ وَ الشَّهِيدَانِ قَالُوا قَالَ النَّبِيُّ ص مَنْ صَدَّقَ كَاهِناً أَوْ مُنَجِّماً فَهُوَ كَافِرٌ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ ص.»[1] 2) قَالَ وَ قَالَ ع الْمُنَجِّمُ كَالْكَاهِنِ وَ الْكَاهِنُ كَالسَّاحِرِ وَ السَّاحِرُ

8) عن أبن بن تغلب، قال: كنت عند أبي عبد الله عليه السلام إذ دخل عليه رجل من أهل اليمن فسلم عليه، فرد أبو عبد الله عليه السلام. فقال له: مرحبا يا سعد. فقال له الرجل: بهذا الاسم سمتني أمي، وما أقل من يعرفني به. فقال له أبو عبد الله

آیا تنجیم دارای اصل و اساس بوده است؟ چنانکه خواندیم مراجعه به تنجیم بر اساس آموزه های دینی حرام است، امّا جای این سوال باقی است که آیا این علم دارای واقعیتی است که قابل دسترسی برای انسان ها نیست(یعنی واقعاً فلکیات تاثیر دارند ولی ما نحوه تأثیر آنها را

4) «مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الرَّضِيُّ الْمُوسَوِيُّ فِي نَهْجِ الْبَلَاغَةِ قَالَ: قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع لِبَعْضِ أَصْحَابِهِ لَمَّا عَزَمَ عَلَى الْمَسِيرِ إِلَى الْخَوَارِجِ فَقَالَ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنْ سِرْتَ فِي هَذَا الْوَقْتِ خَشِيتُ أَنْ لَا تَظْفَرَ بِمُرَادِكَ مِنْ طَرِيقِ عِلْمِ النُّجُومِ فَقَالَ ع أَ تَزْعُمُ أَنَّكَ تَهْدِي إِلَى السَّاعَةِ الَّتِي

3) «وَ فِي الْأَمَالِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْقُرَشِيِّ عَنْ نَصْرِ بْنِ مُزَاحِمٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْفِ بْنِ الْأَحْمَرِ قَالَ: لَمَّا أَرَادَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع الْمَسِيرَ إِلَى أَهْلِ النَّهْرَوَانِ أَتَاهُ

روایات تحریم: 1) مرسله نبوی: مرحوم شیخ به مرسله ای که محقق در معتبر از پیامبر(ص) آورده است اشاره می کند. صاحب وسائل این روایت را علاوه بر آنکه از معتبر نقل می کند، آن را از «العلامه فی التذکرة و الشهیدان» نیز روایت می نماید: «جَعْفَرُ بْنُ الْحَسَنِ الْمُحَقِّقُ