15. «طب الأئمة عليهم السلام عَلَّانُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَازِمٍ عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ مُصْعَبٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا بَأْسَ بِالتَّعْوِيذِ أَنْ يَكُونَ لِلصَّبِيِّ وَ الْمَرْأَةِ.» [1] 16. «طب الأئمة عليهم السلام عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ التَّمِيمِيُّ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ

v مسئله: تعویذات مأثوره چنانکه در بحث سحر گفتیم، در روایات ما، عوذه ها و تعویذها و حرزهای بسیاری مورد اشاره قرار گرفته است که چون از ناحیه شارع وارد شده است، از تعریف سحر خارج است. تعویذ یا عوذه، (چنانکه در بحث سحر تعریف کردیم[1]) عبارت است از «آیات

بسمه تعالی تا کنون در بحث سحر گفتیم: چنانکه گفتیم سحر عبارت است از: «سببیّت ناشناخته، غیر منتسبه به شارع و غیر مستنده به علم» و حکمت تحریم آن را هم با استفاده از روایات باب تنجیم و کهانت، جلوگیری از خرافه در میان مسلمانان معرفی کردیم. حال به اجزای