شماره جلسه: 14 ما می‌گوییم: ادله جواز تقلید قبل از طرح مسئله اشاره می‌کنیم که مطابق نقل مفاتیح الاصول، جواز تقلید مورد نظر بسیاری از بزرگان بوده است: « هو لمعظم أصحابنا رضوان الله عليهم و منهم السيّد المرتضى في الذريعة و الشيخ في العّدة و المحقق في المعارج و

شماره جلسه: 13 **   دلیل چهارم) آیات و روایات ناهیه از عمل به ظن برای حرمت تقلید به آیات ذیل تمسک شده است: «وَلاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولًا»[1] ترجمه: «از آنچه به آن آگاهى ندارى، پيروى مكن؛ چرا كه

شماره جلسه: 12 *   سوم) فی الجمله در اینجا اشاره کنیم که حضرت امام درباره دلالت آیات ناهیه از اتباع ظن و شمول آن نسبت به ظن حاصل از تقلید، نکته‌ای را مطرح کرده‌اند که بسیار حائز اهمیت است. ایشان می‌نویسد که دلیل اصلی جواز تقلید بنای عقلاست و مادام

شماره جلسه: 11 ادله عدم جواز تقلید « ربّما خالف في ذلك شرذمة شاذة فحرموه و أوجبوا على العامي الرجوع إلى عارف عدل يذكر له مدرك الحكم من الكتاب و السّنة فإن ساعد لغته على معرفة مدلولهما و إلا ترجّم له معانيهما بالمرادف من لغته و إذا كانت الأدلة متعارضة

شماره جلسه: 10 حال: بعد از بیان مقدمات مطرح شده به مسائل مربوط به تقلید اشاره می‌کنیم: *  مسئله 1: تقليد در مسائل  فقهی جايز است. ادله عدم جواز تقلید « ربّما خالف في ذلك شرذمة شاذة فحرموه و أوجبوا على العامي الرجوع إلى عارف عدل يذكر له مدرك الحكم