نکته: چنان که گفتیم، احتیاط برای مکلفین جایز است (چه مجتهد بالفعل باشند و چه دارای ملکه اجتهاد باشند و چه هیچکدام را دارا نباشند و مقلد باشند / و چه مجتهد مطلق باشند و چه مجتهد متجزّی باشند) حال: این سوال مطرح است که کسی که میخواهد احتیاط کند،

نکته: چنان که گفتیم، احتیاط برای مکلفین جایز است (چه مجتهد بالفعل باشند و چه دارای ملکه اجتهاد باشند و چه هیچکدام را دارا نباشند و مقلد باشند / و چه مجتهد مطلق باشند و چه مجتهد متجزّی باشند) حال: این سوال مطرح است که کسی که میخواهد احتیاط کند،

ما می گوییم: اگر این پاسخ مرحوم خویی را بپذیریم باید بگوییم که این پاسخ مبتنی بر مبنای ایشان نیست چرا که مراد ایشان آن است که: «متکلم در گفتن آنچه می‌گوید جازم است و در این مطلب شک ندارد.» و به همین جهت می توان گفت که بر اساس

ما می گوییم: اگر این پاسخ مرحوم خویی را بپذیریم باید بگوییم که این پاسخ مبتنی بر مبنای ایشان نیست چرا که مراد ایشان آن است که: «متکلم در گفتن آنچه می‌گوید جازم است و در این مطلب شک ندارد.» و به همین جهت می توان گفت که بر اساس

** مسئله ۶: اگر کسی می تواند ملکه اجتهاد را کسب کند، و یا اگر بالفعل اجتهاد کرده است، و یا اگر مقلّد است، آیا جایز است که چنین کسی احتیاط کند؟ این مسئله اشاره به اقسام (ب/1، ج/1، د/1، ه/1) است. مرحوم صاحب عروة در این باره می نویسند: