شماره جلسه: 71 حضرت امام سپس به صفات ملازم وجود اشاره می‌کنند (توجه شود که تاکنون بحث درباره عالم و فاسق بود که می‌توانند از هم جدا شوند): «و أمّا إذا كان الاتّصاف و اللا اتّصاف ملازمين لوجوده، كالقابليّة و اللا قابليّة للذبح في الحيوان، و القرشيّة و اللا قرشيّة

شماره جلسه: 70 جمع‌بندی مقدمات پنجگانه امام: توضیح: حضرت امام سپس به فرضی اشاره می‌کنند که «علم و فسق» مجهول التاریخ باشند: «و من هذا ظهر عدم إمكان إحراز جزأي الموضوع بالأصل، إذا شكّ في علمه و عدالته مع العلم باتّصافه بهما سابقا لو لم يعلم اتّصافه بهما في زمان

شماره جلسه: 69 مقدمه پنجم: ما می‌گوییم: «فحينئذ نقول: إنّ موضوع العامّ بعد التخصيص بحسب الحكم الفعليّ الجدّيّ يمكن أن يكون متقيّدا بنحو العدم النعتيّ على حذو العدول، مثل:  «العلماء الغير الفسّاق» و «المرأة الغير القرشيّة»، و يمكن أن يكون بنحو العدم النعتيّ على حذو الموجبة السالبة المحمول، مثل: «العلماء

شماره جلسه: 68 مقدمه چهارم: موضوع حکم باید مفرد باشد «موضوع الحكم سواء كان في الجملة الخبريّة أو الإنشائيّة لا بدّ و أن يكون مفردا، أو في حكمه، كالجمل الناقصة، و لا يمكن جعل الجملة الخبريّة- موجبة كانت أو سالبة- موضوعا لحكم إخباريّ أو إنشائيّ، لأنّ الحكاية عن موضوع الحكم

شماره جلسه: 67 مقدمه سوم: کدام قضایا محتاج وجود موضوع هستند. 1ـ در یک تقسیم بندی ابتدایی قضایای حملیه قابل تقسیم بندی ذیل هستند: 2ـ فرق بین معدولة المحمول و سالبة المحمول آن است که محمول در معدولة المحمول، یک مفهوم عدمی است، در حالیکه محمول در سالبة المحمول، یک

شماره جلسه: 66 حضرت امام با توجه به آنچه فرموده‌اند، می‌نویسند: « ثمّ إنّ مناط الصدق و الكذب هو مطابقة الحكاية لنفس الأمر و عدمها، فقولنا: «اللّه تعالى موجود» حكايةٌ تصديقيّة عن الهوهويّة بين الموضوع و المحمول، و مطابق لنفس الأمر، بخلاف: «اللّه له الوجود»، فإنّه حكاية تصديقيّة عن عروض

شماره جلسه: 65 قول سوم: تفصیل (قول امام خمینی) حضرت امام برای مدعای خود مقدماتی را مطرح می‌کند. برخی از این مقدمات برای نقد مبانی مرحوم آخوند و مرحوم خویی است (و به عبارتی برای رد استصحابی که مرحوم خویی ادعا کرده بودند). مقدمه ۱: تقسیم بندی قضایا مُؤوله و

شماره جلسه: 64 ما می گوییم: 1ـ ماحصل فرمایش مرحوم خویی چنین است: 2ـ درباره آنچه تاکنون از مرحوم خویی خواندیم، می‌توان به دو مطلب اشاره کرد: یک) در مورد کلی عدالت، اصلی که بتواند آن را ثابت کند ظاهراً وجود ندارد (الا اینکه به نحو کلی حکم ثابت عدالت

شماره جلسه: 63 تقریر دوم از ادله قائلین به جریان اصل موضوعی: مرحوم آخوند (چنانکه خواندیم) تلاش دارد که بحث را وابسته به استصحاب عدم ازلی نکند. حضرت امام سخن ایشان را در این مقام چنین تقریر می‌کنند: «و قد يقال في تقريبه: إنّ العامّ شامل لجميع العناوين، و ما

شماره جلسه: 62 پاسخ امام به مرحوم عراقی: حضرت امام در پاسخ به مرحوم عراقی می‌نویسند که  اینکه می گویید موضوع عام منقلب نمی‌شود، اگر مرادشان «موضوع در مراد استعمالی» است، این سخن صحیح است ولی اراده استعمالی ملاک عمل نیست و اصل عملی مراد جدی را منقلب می‌کند. «و