بحث تکمیلی درباره «حروف»: در ضمن بحث از حروف گفتیم برخی از حروف «حکایی» هستند (و درباره آنها گفتیم وضع شده اند برای مفاهیم غیر مستقل ربط) و برخی «ایجادی» هستند. و در آنجا بحث درباره وضع این دسته از حروف را به بعد از بحث از انشاء احاله کردیم. «هدایة

مرحوم شهید خمینی بر والد ماجدشان اشکال کرده اند: «و لكن الّذي يورث إشكالا: هو أن كلمة «الّذي» و «التي» من البسائط، فكيف يعقل كونها موضوعة للمعنيين اللذين أحدهما الموضوع له فيه خاص، و الآخر عام؟ اللهم إلا أن يقال: بتركبها كما في الفارسية فإن كلمة (آن) و كلمة (كسى

اما مبنای امام خمینی : ایشان در «مناهج الوصول» همه موصولات را هم حکم می دانند و می نویسند: «و أمّا الموصولات : فيحتمل أن تكون موضوعة لإيجاد الإشارة إلى مبهم متوقَّع رفعُ إبهامه بحيث يكون عملها أمرين: أحدهما أصل الإشارة، و ثانيهما إفهام المشار إليه المتوقّع للتوصيف لا بما

«موصولات» درباره موصولات، بزرگان وضع را همان گونه دانسته اند که در اسماء اشاره دانسته اند.   مرحوم عراقی : «موضوعه لمعان مقترنة بما یفرض صلة لها و قد یکون ذلک المعنی المبهم معهوداً بتلک الصلة عند المخاطب کما تقول: جاء الیوم من رأیته أمس و قد لا یکون معهوداً

مبنای شهید خمینی درباره ضمایر خطاب: ایشان ابتدا ضمایر خطاب را به دو قسم تقسیم می کند. قسم دوم در کلام ایشان همان است که تحت عنوان حروف خطاب (ذلک) سابقاً مورد بحث واقع شد و لذاست که باید به عنوان اولین اشکال بر ایشان بگوییم که حروف خطاب، از