جمع بندی علامیت صحت حمل: صحت حمل و عدم صحت سلب نه در حمل اولی و نه در حمل شایع علامت حقیقت نیست.   2 نکته: نکته اوّل) مرحوم محقق داماد ـ علی ما فی تقریرات آیت الله طاهری و علی ما بیّنه سیدنا الاستاذ و نجله الامجد ـ با

چنانکه گفتیم این قضایا 3 نوع هستند، اما با توجه به اینکه اصولیون بحث از حمل شایع را یک جا مطرح کرده اند، آنها را در بحث واحدی مطرح می کنیم. مرحوم آخوند این نوع حمل را مورد اشاره قرار داده و می نویسد: «و التفصيل أن عدم صحة السلب

اشکال چهارم به صحت حمل: حضرت امام مطابق آنچه در تقریرات آمده است، به اشکال دیگری اشاره می کنند (که ممکن است بازگشت آن به اشکال قبل باشد). مرحوم اشتهاردی در تنقیح الاصول، این اشکال را صراحةً غیر از اشکال دور دانسته و می نویسد: «لكن يرد عليه إشكال آخر:

اشکال دوم: سید الاستاد ـ و ظاهراً مرحوم محقق داماد ـ، بر این مطلب اشکال کرده اند. «و یرد علیه أولاً أن حمل شیء علی شیء اخر بالحمل الاولی لا تنحصر فی حمل اللفظ علی عین مفهومه بل قد یکون من حمل المعرِّف علی المعرَّف، کقولنا: «الإنسان حیوان ناطق»، و

اشکال اول: (اشکال مرحوم خویی بر علامیت صحت حمل) مرحوم خویی در محاضرات می نویسد: «و تفصيل ذلك ان الحمل الذاتي لا يكشف إلا عن اتحاد الموضوع و المحمول ذاتاً، و مغايرتهما اعتباراً، و لا نظر في ذلك إلى حال الاستعمال و انه حقيقي أو مجازي – مثلاً – حمل

اکنون هر یک از این قضایا را بررسی می کنیم تا ببینیم حمل موجبه در کدامیک از آنها، دال بر حقیقت و حمل سالبه در کدامیک از آنها دال بر مجاز است.   اوّلین نکته مهم: توجه شود که مراد از «سلب»، «عدم الحمل» نیست و توجه شود که مراد

مرحوم مطهری سپس به حمل شایع اشاره کرده می نویسد: «حمل شايع صناعى كه عبارت است از حكم به اتّحاد دو شى‏ء در وجود، بر دو قسم است: بالذات و بالعرض. حمل شايع بالذات آن است كه موضوع، مصداق ذاتى محمول باشد يعنى حدّ محمول بر او صادق باشد- و

ب) عدم صحت سلب: قبل از شروع بحث لازم است به نکته ای اشاره کنیم: 1) در هر قضیه مثل قضیه «زیدٌ قائمٌ»، چند مرحله قابل تصویر است. 2) ابتدا باید لفظ زید، معنای زید، لفظ قائم و معنای قائم را به صورت مستقل و مجزّا از هم تصور کنیم.