شماره جلسه: 69 7ـ مبنای شهید صدر مرحوم صدر ضمن بحث طولانی، مبنای خویش را چنین تقریر می کند: « في كل لغة تقوم علاقات بين مجموعة من الألفاظ و مجموعة من المعاني‏ .. و يسمى اللفظ «دالا» و المعنى «مدلولا» و على هذا الأساس نعرف أَنَّ العلاقة بين تصور

شماره جلسه: 68 اشکال دوم : مرحوم خوئی می نویسد: «و ثانياً ان الغرض الداعي إلى الوضع، هو استعمال اللفظ في المعنى الموضوع له لكي يدل عليه و يفهم منه معناه فالوضع مقدمة للاستعمال و الدلالة، و من الواضح ان الدلالة اللفظية إنما تكون بين شيئين أحدهما دال و الآخر

شماره جلسه: 67 اما دلیل دوم مرحوم بجنوردی : شیخنا الاستاذ مرحوم آیت الله فاضل اشکال کرده اند : «این دلیل به ظاهر، دلیل جالب و قابل قبولی است ولی یک نکته ای در این دلیل مورد غفلت واقع شده است که اگر دقّت روی آن نکته کنیم، لعلّ این

شماره جلسه: 66 6ـ مبنای «جعل هوهویت» : مرحوم ایروانی در نهایة النهایة می نویسد : «العلة الموجبة لصرف دلالة اللفظ إلى معنى خاص من بين سائر المعاني انما هو التنزيل و ادعاء العينية و الهوهوية بين لفظ خاص متخصص بمادته و هيئته و بين ذلك المعنى و بعد هذا

شماره جلسه: 65 ب) تقریر منتقی الاصول از کلام محقق عراقی : « قد نسب هذه الدعوی فی تقریرات بحث السید الخوئی الی المحقق العراقی إلا أنّ الانصاف یقتضی بأن نظر المحقق العراقی یمکن أن یکون إلی جهة أخری .. فدعوی المحقق العراقی  تتلخص في ضمن أمور: الأول: أن الوضع

شماره جلسه: 64 5ـ مبنای مرحوم آقا ضیاء الدین عراقی : نکته : توجه شود که (چنانکه در اشکال اول بر مبنای مرحوم اصفهانی آوردیم) مرحوم عراقی با اینکه وضع، «اعتباری محض» باشد، مخالف بودند و لذا به این مطلب روی آورد که این امر اعتباری را به نوعی واقعی

شماره جلسه: 63 اهمیت توکل: با توجه به میلاد باسعادت پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) و با عنایت به اینکه یکی از اموری که در قرآن بسیار مورد توجه نسبت به نبی مکرم اسلام(ص) قرار گرفته بحث توکل این بزرگوار است که موارد زیادی را به انحاء مختلف این مسأله را

شماره جلسه: 62 اشکال سوم : اشکال دوم مرحوم خوئی رحمة الله علیه « ثانياً – ان وضع اللفظ ليس من سنخ الوضع الحقيقي كوضع العلم على رأس لفرسخ و الوجه في ذلك هو أن وضع العلم يتقوم بثلاثة أركان: الركن الأول الموضوع و هو العلم. الركن الثاني الموضوع عليه

شماره جلسه: 61 اشکال اول : اشکال محقق عراقی محقق عراقی اشکالی بر اعتباری بودن وضع وارد کرده اند : «قلت: إن كان الغرض من اعتبار [المعتبر] الخاصّ، حدوث اعتباره محضا فلا شبهة في انعدامه خصوصا بفناء معتبره فلازمه عدم بقاء الأمر الاعتباري إذ هو تابعُ اعتباره حدوثا و بقاء

شماره جلسه: 60 روایتی است در کافی ج2 ص189 از امام صادق(ع) که حضرت می‌فرمایند لا یریُ أحدکم إذا أدخل علی مؤمنٍ سروراً أنّه علیهِ أدخلهُ فقَط؛ اگر کسی مسرّتی بر مومنی وارد می‌کند و دل مومنی را شاد می‌کند، فکر نکنید که فقط آن مومن را شاد میکند. بل