اشکال سوم امام: (اشکال برمرحوم آخوند): حضرت امام کلام مرحوم آخوند را به بیانی دیگر مورد اشاره قرار می دهند و سپس بر آن اشکال می کنند: «و أمّا ما أورد عليه المحقّق الخراسانيّ: بأنّ الفعل و إن لم يكن عين ما يناقض الترك المطلق مفهوما، لكنّه متّحد معه عينا

اشکال های امام خمینی بر مرحوم شیخ و مرحوم آخوند: اشکال اوّل: حضرت امام بر فرمایش مرحوم شیخ که می فرمودند «نقیض شی رفع آن است» اشکال کرده و می نویسد: « بأنّا لا نسلّم‏ أنّ‏ ميزان‏ النقيض ما ذكره، بل النقيضان هما المتقابلان إيجاباً و سلباً أو نقيض الشي‏ء

اشکال های امام خمینی بر مرحوم شیخ و مرحوم آخوند: اشکال اوّل: حضرت امام بر فرمایش مرحوم شیخ که می فرمودند «نقیض شی رفع آن است» اشکال کرده و می نویسد: « بأنّا لا نسلّم‏ أنّ‏ ميزان‏ النقيض ما ذكره، بل النقيضان هما المتقابلان إيجاباً و سلباً أو نقيض الشي‏ء

مرحوم آخوند پاسخ می دهند: « قلت و أنت خبير بما بينهما من الفرق فإن الفعل في الأول لا يكون إلا مقارنا لما هو النقيض من رفع الترك المجامع معه تارة و مع الترك المجرد أخرى و لا تكاد تسري حرمة الشي‏ء إلى ما يلازمه فضلا عما يقارنه أحيانا. نعم

بحث: ثمره بحث از وجوب مقدمه موصله: مرحوم آخوند دراین باره می نویسد: «بقي شي‏ء و هو أن‏ ثمرة القول بالمقدمة الموصلة هي تصحيح العبادة التي يتوقف على تركها فعل الواجب بناء على كون ترك الضد مما يتوقف عليه فعل ضده فإن تركها على هذا القول لا يكون مطلقا واجبا

بحث: ثمره بحث از وجوب مقدمه موصله: مرحوم آخوند دراین باره می نویسد: «بقي شي‏ء و هو أن‏ ثمرة القول بالمقدمة الموصلة هي تصحيح العبادة التي يتوقف على تركها فعل الواجب بناء على كون ترك الضد مما يتوقف عليه فعل ضده فإن تركها على هذا القول لا يكون مطلقا واجبا

بیان حضرت امام درباره مقدمه موصله: حضرت امام با اشاره به اینکه مهم ترین دلیل صاحب فصول بر «وجوب مقدّمه موصله» «دلیل عقلی» است می نویسند: «ثم‏ إنّ‏ صاحب‏ الفصول‏ استدل على مذهبه بأمور، عمدتها هو ما ذكره أخيرا من الوجه العقليّ: و هو أنّ المطلوب بالمقدّمة مجرّد التوصّل بها

اشکال حضرت امام بر دو تقریر مرحوم  اصفهانی حضرت امام ابتدا کلام مرحوم اصفهانی را در ضمن دو تقریر مطرح می کنند (چنانکه گفتیم به نوعی اشاره به آن دارند که گویی تقریر دوّم ایشان با تقریر محقق عراقی متفاوت است): «و ممّا ذكرنا يظهر النّظر في كلام بعض أهل

تقریر اوّل مرحوم اصفهانی از مقدمه موصله مرحوم اصفهانی، تقریرهای متفاوتی از مقدمه موصله مطرح می کنند و همان را می پذیرند: «الغرض‏ الأصيل‏ حيث‏ إنه‏ مترتّب على وجود المعلول، فالغرض التبعي من أجزاء علّته ترتّب وجوده على وجودها إذا وقعت على ما هي عليه من اتصاف السبب بالسببية و

اشکال اصلی بر تقریر محقق حائری و محقق عراقی از مقدمه موصله: چنانکه گفتیم، مبنای ایشان بر دو اصل استوار است، یکی اینکه یک امر نسبت به همه مقدّمات تعلّق گرفته است و دوّم اینکه وجود این امر به علّت آن است که می خواهد ایصال به ذی المقدّمه حاصل