اشکال دوّم مرحوم خویی: مرحوم خویی با توجه به اینکه می گویند متکلم می تواند به «حکم عقل در تقیید خطاب» اتّکا کرده باشد (روی مبنای مرحوم نائینی) می گویند پس «ما یصلح للقرینیّه» وجود دارد. «فقد ظهر فساده مما ذكرناه فانه على مسلك شيخنا الأستاذ (قده) صالح لأن يكون

سخن مرحوم خویی در نقد کلام مرحوم نائینی: مرحوم خویی، نکته اول سخن مرحوم نائینی را می پذیرد و درباره نکته دوم هم نقد آن را به بحث ترتب احاله می دهد. مرحوم خویی همچنین نکته پنجم مرحوم نائینی را نیز می پذیرد؛[1] اما ایشان در نکته سوّم مرحوم نائینی

راه حل دوم: تمسک به اطلاق ماده مرحوم نائینی این راه حل را مطرح می کند و پیرامون آن، اشکال و جواب هایی را می پروراند. «ان‏ متعلق‏ الأمر إذا كان‏ مطلقا كشف ذلك عن ثبوت الملاك في مطلق الافراد لاعتبار وجود الملاك في متعلق الأمر.»[1] توضیح: وقتی «صلوة» به

راه حل دوم: تمسک به اطلاق ماده مرحوم نائینی این راه حل را مطرح می کند و پیرامون آن، اشکال و جواب هایی را می پروراند. «ان‏ متعلق‏ الأمر إذا كان‏ مطلقا كشف ذلك عن ثبوت الملاك في مطلق الافراد لاعتبار وجود الملاك في متعلق الأمر.»[1] توضیح: وقتی «صلوة» به

راه حل دوم: تمسک به اطلاق ماده مرحوم نائینی این راه حل را مطرح می کند و پیرامون آن، اشکال و جواب هایی را می پروراند. «ان‏ متعلق‏ الأمر إذا كان‏ مطلقا كشف ذلك عن ثبوت الملاك في مطلق الافراد لاعتبار وجود الملاك في متعلق الأمر.»[1] توضیح: وقتی «صلوة» به