لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز، و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد، کتابهای

لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ، و با استفاده از طراحان گرافیک است، چاپگرها و متون بلکه روزنامه و مجله در ستون و سطرآنچنان که لازم است، و برای شرایط فعلی تکنولوژی مورد نیاز، و کاربردهای متنوع با هدف بهبود ابزارهای کاربردی می باشد، کتابهای

ما می گوئیم: درباره فرمایش مرحوم بروجردی 2 نکته قابل ذکر است: اینکه ایشان قول قدما را معقول و قول متاخرین را نامعقول می دانند، به نظر کامل نمی آید چراکه: «عدم شرط به عدم مشروط منجر می شود و لذا عدم شرط امر با عدم امر ملازم است» و

کلام مرحوم بروجردی: حضرت امام در تقریر سخن مرحوم بروجردی در این بحث می نویسند: «اعلم‏: أنّه‏ قد وقع‏ تحريف من المتأخّرين في هذا المبحث‏، و ما هو عند القدماء منه غير ذلك؛ ضرورة أنّه لا محصّل لهذا العنوان، فإنّه مع انتفاء الشرط ينتفي المشروط، فبانتفاء شرط الأمر ينتفي الأمر

* بحث: آیا امر به شیء در حالکیه آمر می داند شرط آن موجود نیست، جایز است؟ مقدمه1: توجه شود که «شرط» در قیاس با «امر»: گاه به معنای شرط «امرکردن» است (یا شرط صحّت امر یا شرط ایجاب یا شرط جعل که فعل اختیاری آمر است مثل اینکه اگر

کلام مرحوم عراقی: مرحوم عراقی می نویسند مراد از شرطی که آمر علم دارد به انتفاء آن، شرط وجود مأموربه (مکلّف به) است و نه شرط نفس امر: «الظاهر ان‏ المراد من الشرط المنتفي انما هو شرط وجود المأمور به لا شرط نفس الأمر، لأن ذلك مما لا مجال للنزاع

کلام مرحوم نائینی: مرحوم نائینی از زمره اصولیونی است که این بحث را بالکل باطل می داند. ایشان برای روشن شدن مطلب خویش، بحث را در قضیه حقیقیه و قضیه خارجیه مورد توجه قرار می دهد و درباره قضایای (که موضوع در آن مفروض الوجود است) می نویسد: «اما في‏

ما می گوئیم: چنانکه گفتیم، بحث درباره شرط وجوب است و اصل سوال هم آن است که: در مثل استطاعت و حج، وقتی می دانیم که زید مستطیع نیست، آیا می توانیم به او بگوئیم که «اگر مستطیع شدی، حج بجا آور» و یا در جمیع اوامر آیا می توانیم

مرحوم آخوند در ضمن بحثی مستقل می نویسند: «لا يجوز أمر الآمر مع علمه بانتفاء شرطه‏ خلافا لما نسب إلى أكثر مخالفينا ضرورة أنه لا يكاد يكون الشي‏ء مع عدم علته كما هو المفروض هاهنا فإن الشرط من أجزائها و انحلال المركب بانحلال بعض أجزائه مما لا يخفى و كون

اشکال پانزدهم: این اشکال هم بر همان استدلال حضرت امام وارد شده است (سیدنا الاستاد آیت الله شبیری این اشکال را مطرح کرده اند): وقتی قدرت شرط تکلیف باشد، به محض اینکه شارع امر کرد، یا مکلّف عاجز است و یا قادر، اگر قادر است، تکلیف محقق می شود و