ج) استقراء: وقتی در موارد مختلف استقراء می کنیم، چنین درمی یابیم که شارع در موارد دوران بین امر و نهی، جانب نهی را ترجیح می‌دهد: «ومنها : الاستقراء ، فإنّه يقتضي ترجيح جانب الحرمة على جانب الوجوب ، كحرمة الصلاة في أيام الاستظهار ، وعدم جواز الوضوء من الإِناءين

تنبیه سوم: قبل از طرح بحث لازم است اشاره کنیم که اجتماع امر و نهی در صورتی تصویر می‌شود که مندوحه ای در میان باشد. و در غیر این صورت، مسئله از صغریات باب تزاحم دانسته می‌شود. البته سال قبل[1] گفتیم که قائلین به امتناع لا جرم سر از تعارض

تنبیه سوم: قبل از طرح بحث لازم است اشاره کنیم که اجتماع امر و نهی در صورتی تصویر می‌شود که مندوحه ای در میان باشد. و در غیر این صورت، مسئله از صغریات باب تزاحم دانسته می‌شود. البته سال قبل[1] گفتیم که قائلین به امتناع لا جرم سر از تعارض

تنبیه سوم: قبل از طرح بحث لازم است اشاره کنیم که اجتماع امر و نهی در صورتی تصویر می‌شود که مندوحه ای در میان باشد. و در غیر این صورت، مسئله از صغریات باب تزاحم دانسته می‌شود. البته سال قبل[1] گفتیم که قائلین به امتناع لا جرم سر از تعارض

تنبیه سوم: قبل از طرح بحث لازم است اشاره کنیم که اجتماع امر و نهی در صورتی تصویر می‌شود که مندوحه ای در میان باشد. و در غیر این صورت، مسئله از صغریات باب تزاحم دانسته می‌شود. البته سال قبل[1] گفتیم که قائلین به امتناع لا جرم سر از تعارض