نکته: مرحوم خویی درباره این قول (اجتماع عقلی و امتناع عرفی)، دلیل دیگری را مطرح می‌کنند و آن را رد می‌کنند: «و قد يوجه بتوجيه ثان و ملخصه: هو دعوى ان العرف لا يفهم من قوله تعالى – مثلا – أقم الصلاة لدلوك الشمس إلى غسق الليل الا وجوب حصة

مرحوم خویی درباره بحث از تسامح و دقت عرف مطلبی دارند که ظاهراً برگرفته از سخن استادشان مرحوم نایینی است[1] می‌نویسند: «و يرده ما ذكرناه غير مرة من ان نظر العرف لا يكون حجة في موارد تطبيق المفاهيم على مصاديقها، بداهة ان المجمع إذا كان متعددا في الواقع فلا أثر

مرحوم خویی درباره بحث از تسامح و دقت عرف مطلبی دارند که ظاهراً برگرفته از سخن استادشان مرحوم نایینی است[1] می‌نویسند: «و يرده ما ذكرناه غير مرة من ان نظر العرف لا يكون حجة في موارد تطبيق المفاهيم على مصاديقها، بداهة ان المجمع إذا كان متعددا في الواقع فلا أثر

تنبیه دوم: مرحوم آخوند در ضمن مباحث خود به یک تفصیل در بحث جواز اجتماعی یا امتناع اجتماع امر و نهی اشاره      می کنند و از آن پاسخ می دهند. (قبل از طرح مسئله اشاره کنیم که این قول به محقق اردبیلی نسبت داده شده است. این انتساب را مرحوم