نکته: مرحوم نایینی و مرحوم عراقی در ذیل مطالب ابوحنیفه و شیبانی، نکته ای را مطرح می کنند و می نویسند که این سخنان درباره «نهی ذاتی» است. و ایشان بحثی را مطابق این بحث درباره نهی تشریعی هم مطرح می‌کنند. موضوع در این بحث عبارت است از: «ان المعاملة

نکته: مرحوم نایینی و مرحوم عراقی در ذیل مطالب ابوحنیفه و شیبانی، نکته ای را مطرح می کنند و می نویسند که این سخنان درباره «نهی ذاتی» است. و ایشان بحثی را مطابق این بحث درباره نهی تشریعی هم مطرح می‌کنند. موضوع در این بحث عبارت است از: «ان المعاملة

نکته: مرحوم نایینی و مرحوم عراقی در ذیل مطالب ابوحنیفه و شیبانی، نکته ای را مطرح می کنند و می نویسند که این سخنان درباره «نهی ذاتی» است. و ایشان بحثی را مطابق این بحث درباره نهی تشریعی هم مطرح می‌کنند. موضوع در این بحث عبارت است از: «ان المعاملة

«و أمّا العبادات: فكلامهما فيها خال عن التحصيل على أيّ تقدير: أمّا على قول الأعميّ، فواضح. و أمّا على الصحيحيّ فهو- أيضا- كذلك، لأنّ الصحيحيّ لم يكن قائلا بالصحيح حتّى من قبل الشرائط الآتية من قبل الأمر على ما قيل. و أمّا لو قلنا بالصحّة الفعليّة، فلأنّ العبادة تتقوّم بالأمر

کلام امام خمینی در پاسخ به آخوند و مرحوم اصفهانی: حضرت امام ابتدا با طرح اصل مطلب ابوحنیفه، سخن مرحوم آخوند را در جواب این مطلب تقریر می کنند: «حكي عن أبي حنيفة و الشيبانيّ دلالة النهي على الصحّة، لأنّ النهي زجر عن إتيان المبغوض، و مع عدم قدرة المكلّف

کلام امام خمینی در پاسخ به آخوند و مرحوم اصفهانی: حضرت امام ابتدا با طرح اصل مطلب ابوحنیفه، سخن مرحوم آخوند را در جواب این مطلب تقریر می کنند: «حكي عن أبي حنيفة و الشيبانيّ دلالة النهي على الصحّة، لأنّ النهي زجر عن إتيان المبغوض، و مع عدم قدرة المكلّف

ما می‌گوییم: اگر گفتیم الفاظ (متعلق نهی) در صحیح استعمال شده است، نفس استعمال مذکور دال بر صحّت است، اگر: اولاً: «زجر و بعث در صورتی صحیح باشد که امکان انبعاث و انزجار فراهم باشد» ثانیاً: «نهی در تحریم تکلیفی استعمال شده باشد» در این صورت وقتی شارع گفته است

ما می‌گوییم: اگر گفتیم الفاظ (متعلق نهی) در صحیح استعمال شده است، نفس استعمال مذکور دال بر صحّت است، اگر: اولاً: «زجر و بعث در صورتی صحیح باشد که امکان انبعاث و انزجار فراهم باشد» ثانیاً: «نهی در تحریم تکلیفی استعمال شده باشد» در این صورت وقتی شارع گفته است

ما می‌گوییم: مرحوم شیخ از این مطلب پاسخ می دهد: «فالجواب عنهما: أنّه إن اريد من «الصحّة» كون المنهيّ عنه مأمورا به، فقد عرفت ـ في المسألة السابقة ـ امتناعه على وجه لا مزيد عليه، فنختار إمكان وجود المنهيّ عنه، وهو لا يلازم الصحّة بمعنى موافقة الأمر. وإن اريد من

کلام شیخ انصاری مرحوم شیخ انصاری در مطارح الانظار، دو استدلال را برای قائلین به این نکته، مورد اشاره قرار می دهد: «والمنقول من احتجاجهما أمران : أحدهما : أنّه لولاه لامتنع النهي عنه ، والتالي باطل. وأمّا الملازمة : فلأنّ النهي عن صوم الحائض ويوم النحر ، إمّا أن